Een onzichtbare jongen

Het Filiaal speelt Tellegen

‘Dit is mijn eerste boek. Ik hoop dat het een diepe indruk zal achterlaten. Anders heb ik het voor niets geschreven.’ V. Swchwrm wil boekenschrijver worden, mooie, belangrijke – en staat aan het begin van zijn eerste. De laatste zin heeft hij al, maar de eerste, die is lastig. Dat moet een zin zijn waar mensen van zullen omvallen.

Het is een credo dat ook theatergroepen die zich wagen aan een nieuwe productie, graag centraal stellen. En terecht. De verhalen van Toon Tellegen zijn daarvoor een goed begin. Zijn tegendraadse logica, sprankelende ingevingen, levenslustige en dwarse kijk is als het ware voer voor theatermakers. Ze zijn van zichzelf al zo wonderlijk dat er eigenlijk maar weinig verbeelding of inventiviteit door de makers aan hoeft te worden toegevoegd.

Mijn avonturen door V. Swchwrm schreef Tellegen ter gelegenheid van de Kinderboekenweek 1998. Over het redden van de koningin, over de afdeling “verloren mensen”, over de eigenschappentuin, over onzichtbaar zijn, over angst, over boosheid. Nu dient het als bron voor de Utrechtse (muziek-)theatergroep Het Filiaal, gespecialiseerd in voorstellingen voor een breed publiek.

De beginwoorden hierboven waarin V. Swchwrm zijn hoopvolle woorden uitspreekt, zijn voor Het Filiaal juist de slotakkoorden. Maar niet nadat in een volle vaart van bijna over elkaar heen buitelend enthousiasme een aantal vrijwel letterlijk in Tellegens boek terug te vinden verhalen voorbij is getrokken. Soms ook zijn ze in elkaar verweven, of komen ze over meerdere scènes verdeeld, stukje bij beetje als een rood minidraadje terug.

Voor het tot leven wekken van Tellegens verhalen is niet veel nodig, zo rijk zijn ze in hun taal en humoristische observaties. Toch heeft de groep er kwistig en scheutig eigen(-)aardigheden aan toegevoegd – en die pakken prachtig uit. Eenvoudige, maar effectieve spelvondsten gaan hand in hand met geestige vondsten in de vormgeving. Met, uiteraard, een kast als toverdoos, pontificaal op het podium.

Het speelplezier spat er vanaf, aanstekelijk is de fantasie, lichtvoetig de toon – en de regie heeft daar mooi raad mee geweten. Precies goed noemt V. Swchwrm zijn boek waarin hij op zal schrijven wat anders mag worden en wat moet blijven. Het is ook van toepassing op deze voorstelling. Het is bijna als in het boek: ‘Op een dag zou ik echt alles van boosheid weten. Dan zou die verdwijnen, zoal water uit een wastafel verdwijnt. Ik zou de kraan dichtdraaien en de stop weghalen.’

Gezien: Morgen begon ik (voor iedereen vanaf 8 jaar) door Het Filiaal op vrijdag 20 oktober 2006 in Theater aan het Spui in Den Haag. www.het-filiaal.nl

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s