Liefs uit de Hermitage

Gemeentemuseum Den Haag podium voor toneel

Het auditorium van het Gemeentemuseum Den Haag is het toneel voor een toneelstuk dat zich afspeelt in de Hermitage van Sint Petersburg. Theatergroep De Kern situeerde er een verhaal over kunst en cultuur, maar ook over liefde en niet-aflatende hartstocht.

Iedere puntkomma wordt luid hardop uitgesproken, iedere gedachte uitgemeten, iedere aarzeling volledig tot achter de komma uitgesponnen. Het is even wennen aan het tempo en de spelopvatting van Theatergroep de Kern. De groep is dezer dagen te gast in het auditorium van het Gemeentemuseum Den Haag. Niet zo verwonderlijk als het lijkt, want de Kern maakte Veel liefs uit Rusland met de opening van de Hermitage Amsterdam als aanleiding. Wel verwondert de piste: een verhoogd podiumpje waar normaliter voordrachten worden gehouden, dat flauw taps naar achteren toeloopt en hooguit vier breed en nog geen drie diep is. Het is de omlijsting voor een toneelstuk over de Nederlandse onderzoeksjournaliste Sophie die is afgereisd voor een verhaal over kunst en cultuur in het Rusland van de Hermitage – maar verliefd raakt op Aleksej, de conservator ter plekke. Plaats van handeling is het beroemde museum in Sint Petersburg, hier verbeeld door zes smalle, hoge panelen op wieltjes, waarmee naar believen geschoven kan worden, en er een – hoe minimaal ook – een andere ruimte kan worden gesuggereerd. De voor- en achterzijde van die panelen zijn beschilderd met fragmenten van beroemde topstukken die het kunstpaleis herbergt. In dat licht bezien is de setting van gastheer het Haagse Gemeentemuseum evenwel een schot in de roos.

Het verhaal ontspint zich rond een eeuwenlang verloren gewaand  geschilderd dubbelportret van de Verlichte achttiende-eeuwse tsarina Catharina de Grote en haar minnaar, de ijzeren generaal Gregory Potemkin. Het portret zou in 1771 op transport naar Rusland voor de kust van Finland met de Nederlandse schoener waarin het werd vervoerd, zijn vergaan. Het is te danken aan Aleksej dat het nu aan de vergetelheid ontrukt kan worden en aan een breed publiek getoond. Het tableau is onderwerp van bespiegelingen over het machtsduo. Bespiegelingen die uitmonden in herkenning en een dubbelspel: waar Sophie twijfelt aan haar man Michiel, is het Aleksej die zijn vrouw en directeur van de Hermitage een stoorzender ziet. Ze besluiten de gedaanten aan te nemen van de twee machthebbers die ze bewonderen. En ontdekken zo hun liefde voor elkaar. Eind goed, al goed. Nee, want hij wordt door zijn vrouw Olga gechanteerd, waarop zij gedesillusioneerd naar Amsterdam en haar man terugkeert.

Deze omstandige verhaallijn wordt minstens even zo omstandig uit de doeken gedaan. Dat voert wat ver, en ontkent een zekere potentie tot verbeelding bij het publiek. Ondertussen wordt er bij vlagen aardig toneelgespeeld, het ene moment beter dan het andere, waarbij vooral de prachtige stembeheersing van Sophie, gespeeld door Ineke ter Heege, blijft hangen. Veel liefs uit Rusland is een uiterst helder toneelstuk dat soms wat meer vaart kon hebben. Meest bezwaarlijk is echter dat het ontaardt in een soms al te obligaat geschiedenislesje en dat er al te dik en vaak wat gratuit over kunstbeleid wordt gesproken.

Theatergroep De Kern: Veel liefs uit Rusland. Gezien op 7 februari 2010. Nog op 14, 21 en 28 februari te zien in het Gemeentemuseum Den Haag. Meer informatie: www.theatergroepdekern.nl.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s