‘Hoe ver silhouet kun je gaan?’

Bert Dalhuysen ontwierp het licht voor Reverence van choreograaf David Dawson. Het werk maakt deel uit van Theme & Variations, dat op woensdag 7 april in première gaat.

Zijn streven is gericht op ‘hoogstens één zichtbare schaduw’. Bert Dalhuysen, lighting supervisor bij de TOM, streeft naar een zekere natuurlijkheid in zijn lichtontwerpen. ‘Hoe ver silhouet kun je gaan’, vraagt de van huis uit professioneel fotograaf zich daarbij aldoor af. Het heeft hem een beetje de naam opgeleverd een ‘donkere’ Lichtontwerper te zijn. Dalhuysen: ‘Het gaat er om het publiek te laten focussen, je wilt concentratie oproepen, spanning aanbrengen. En dat alles ten dienste staat van een mooie, goeie productie. Als alleen het licht, het decor of de choreografie wordt geprezen, dan is het geheel kennelijk niet goed in balans geweest.’

Dalhuysen is vanaf het prille begin van Dawsons stappen als choreograaf diens vaste lichtontwerper. Vanaf Psychic Whack in het workshopprogramma van 1996 heeft hij eigenlijk steeds voor Dawsons choreografieën het licht gedaan. Dalhuysen: ‘Natuurlijk gaan er gesprekken met de choreograaf vooraf aan een lichtontwerp. Daarna analyseer ik de muziek in termen van pieken en dalen. En na een repetitie vertelt Dawson welke lichtstanden hem al dan niet bevallen.’ De samenwerking verloopt steeds vlotter: ‘Hoe meer je met elkaar werkt, hoe beter je elkaar begrijpt. Tegenwoordig hebben we aan een half woord genoeg. Ik weet zijn begrippen beter dan vroeger te vertalen in beeld, in licht.’

Reverence is in 2005 op uitnodiging van het in het Kirov Ballet te Sint Petersburg gemaakt, waar Dawson als eerste ‘buitenstaander’ met de dansers van het balletgezelschap mocht werken. Dalhuysen was erbij. ‘Twee dagen voor de première bleek dat er geen decordoeken waren gemaakt. De directie besloot daarop de decorschilders 24 uur lang min of meer in gijzeling te houden. Uiteindelijk hingen de doeken, nat als een dweil. Een debacle. Pas daarna kon ik met het belichten beginnen.’

 

Inmiddels is de choreografie ook elders uitgevoerd. ‘In Dresden lag er een groene zweem over het doek. Pas nu, hier in Amsterdam, heb ik goede hoop dat ze er uitzien zoals we dat voor ogen hadden. Nou ja, het is ook geen eenvoudige klus om een detail uit een snapshot, met daarop de lichtspiegeling van een motorkap op doeken te beschilderen van in totaal 36 meter breed en 11 meter hoog’, aldus de man die ook veel balletten van Hans van Manen in het licht zette.

Bert is sedert het begin in 1986 in dienst bij de TOM. Sinds verleden jaar is hij halftijd gaan werken. De andere helft is hij werkzaam als freelancer. De laatste tijd is hij veelvuldig in Warschau, waar artistiek directeur Krzysztof Pastor graag met hem werkt. ‘Lekker druk, maar uiterst bevredigend’, zo schetst hij zijn werk. ‘En nu heb ik bovendien meer tijd voor mezelf.’

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s