Mannentranen op een snerpende viool

Muziektheatergroep Via Berlin met Een Mond vol Zand in de Koninklijke Schouwburg

Wat als je man, een oorlogsjournalist, spoorloos lijkt te zijn verdwenen, en je hem uitgemergeld, gedesoriënteerd en verwilderd bij een andere vrouw, midden in een woestijn, terugvindt? De jonge muziektheatergroep Via Berlin maakte onder de vlag van Theatergroep Orkater over dit gegeven een indringende en in muzikaal opzicht gevoelige voorstelling: Een Mond vol Zand. De voorstelling speelde eerder op Oerol, en is nu ook in het theater te zien.

“Geen lichtgewicht”, noemt regisseur Ria Marks het stuk. “Deze voorstelling gaat echt ergens over. De oorlogssituatie is van wezenlijke betekenis voor dit stuk, het speelt zich namelijk af in Afghanistan.”
Op Oerol, het jaarlijkse multidisciplinaire kunstfeestje op Terschelling, fungeerden de zandduinen van het eiland als podium. “Dat was prachtig”, zegt Marks, “al dat zand dat ons daar tot aan de verre einder omringde. In de theaterversie die we er nu van hebben gemaakt komt dat gevecht tegen het zand op een andere wijze naar voren. Geen letterlijke zandbak, nee, want theater is toch vooral suggestie. In vergelijking met Oerol kunnen we nu het licht controleren, dat was daar op locatie natuurlijk niet het geval. Zo heeft iedere plek gelukkig z’n eigen charmes.”

Via Berlin is het gezelschap van actrice Dagmar Slagmolen en muzikante Rosa Arnold. In Een Mond vol zand maken zij gebruik van klassieke- en zelfgeschreven muziek. Marks: “Rosa Arnold wil graag klassieke muziek op een ongebruikelijke manier doorgeven. Dat is ook af te lezen aan de bezetting en de composities: muziek voor viool, melkbus-cello, verschillende percussie-instrumenten, zand en plastic. Er wordt onder meer een twaalf minuten durende chaconne van Bach gespeeld. Die dringt juist door de manier waarop die theatraal is ingebed tot op het bot bij je door. Het mooie van de voorstelling is dat we een muzikale vorm hebben weten te geven aan fundamentele vragen. Vragen over wat een oorlog met een man kan doen, en hoe man en vrouw zich tot elkaar kunnen verhouden.”

Marks, die nog geregeld ook zelf op het podium staat bij onder meer Orkater, en in vroeger dagen deel uitmaakte van Theatergroep Carrousel, geniet ook bekendheid als filmactrice, onder meer van Valse Wals. Marks en Via Berlin kwamen elkaar op het spoor door een workshop bij Orkater. “De manier waarop Dagmar en Rosa tekst en muziek combineerden was intrigerend”, zegt de ook als gastdocente van de Maastrichtse toneelschool werkzame regisseur over ‘haar’ protegees. “In dit stuk was de  theatrale uitdaging met name, om tekst en muziek tot een onlosmakelijk geheel te vormen. Dat is volgens mij goed gelukt, daar hebben we heel wat fases voor moeten doorlopen, zodat je uiteindelijk een compact verhaal overhoudt waarin al het overbodige is weggelaten.”
Marks houdt ervan om met jonge mensen te werken, ongeacht of dat in het klas- of het repetitielokaal is: “Jongeren beschikken over allerlei ideeën die ze, gedreven als ze zijn, willen uitproberen. En het gebeurt herhaaldelijk dat ik geïnspireerd door ze raak. Bovendien kan ik zo mijn ervaringen als theatermaker delen.” Het volgende project met Via Berlin staat dan ook al op stapel. “Dat wordt een voorstelling die “Vanaf nu heet je Pjotr” gaat heten.”

Via Berlin is met Een Mond vol Zand op di 25 januari te zien in Theater aan het Spui. Meer informatie: www.theateraanhetspui.nl of http://www.orkater.nl/nieuwkomers.

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s