Als nieuwsgierigheid gevaarlijk wordt

Firma MES speelt dwarse maar gewetensvolle komedie

Op een door je telefoonmaatschappij in bruikleen gegeven mobiele telefoon zijn sms-berichten en voicemailmededelingen van de vorige tijdelijke gebruiker blijven staan. Wat doe je? Firma MES maakte er een boeiende en bij vlagen hilarische komedie over.

Dilemma: Stel je voor dat je in staat bent om op je scanner de ongecodeerde telefoon van je bovenbuurvrouw af te luisteren. Terwijl je dat aan het doen bent, blijkt zij in plannen te hebben om iemand iets aan te doen. Wat doe je? Ga je naspeuringen naar haar doen en schakel je hulpdiensten in? Of doe je dat niet omdat je hebt zitten afluisteren, wat immers wettelijk strafbaar is?

A., zou ze in de zaal zitten? Zoiets weet je maar nooit. Zou ze zichzelf herkennen? Ook dat is maar zeer de vraag.
In Volg duikt de jonge Haagse theatergroep Firma MES in de zielenroerselen van ene Anouk. De groep portretteert haar tot in drie dimensies toe, maar weet eigenlijk niet wie zij werkelijk is of moet voorstellen. De groep schetst haar evenbeeld aan de hand van een leentelefoon waarop 263 sms-berichten, vier foto’s en twee filmpjes van haar zijn blijven staan. Waar woont ze? Waar werkt ze? Wie is haar vriend? Het gaat om een mobiel toestel, een tijd geleden onzorgvuldig beschikbaar gesteld door de telefooncompany aan de regisseur van het stuk, omdat het zijne kapot was gegaan. De groep reconstrueert Anouks leven aan de hand van de periode van drie maanden dat zij, op haar beurt, het toestel in handen heeft gehad: ‘Ze houdt van paarden. Dat weet ik vanaf het begin.’ En ze maken een flap-over waarop ze in verkorte vorm alles wat ze van haar weten noteren. Anouk blijkt naast een fervent paardenliefhebster werkzaam te zijn in een restaurant en er een relatie op na te houden met een zekere Job: ‘Hé schat, de laatste mensen zijn de deur uit, maar ik moet alles nog doen. Ben dus nog wel effe bezig helaas. Zie je straks. Kusjes.’ De naspeuringen naar Anouk leiden uiteindelijk tot een deceptie bij de drie acteurs, en gevoelens van wroeging – want in hoeverre mag je ‘zomaar’ andermans berichten uitlezen en via internet naspeuringen naar iemand doen? Afgezien van deze authentieke morele afweging die de groep tijdens het stuk maakt, is er ook een juridische kant, die zegt dat het wettelijk beschermde briefgeheim niet geschonden mag worden, ongeacht of de informatie in of op de informatiedrager in kwestie min of meer vrijelijk toegankelijk is.

In een bij vlagen erg hilarische, goed gespeelde en geregisseerde voorstelling doet de groep gewetensvol verslag van haar zoektocht, en maakt die vol suspense en vrijwel real time aanschouwelijk, tot en met het benarde slotakkoord dat eindigt in een bijna obsessionele hang naar waarheidsvinding en een stiekeme confrontatie met de ware Anouk. Dat alles doet wat zwaarmoedig aan, maar de uitwerking die MES aan deze gewichtige en weerbarstige materie (privacybescherming!) geeft is – gelukkig – vederlicht van toon, een klank die we kennen van de eerdere voorstellingen van het gezelschap.

Natuurlijk, er zijn de laatste tijd meer voorstellingen gemaakt over mensen die Facebookenderwijs in het leven staan en over het feit dat de huidige samenleving overloopt van louter digitale openheid en relaties. Met alle gevolgen van dien voor de eigen en de privacybescherming van anderen die zich in de nabijheid begeven. MES weet er evenwel een laag overheen te leggen die verder reikt. Het is namelijk een waar gebeurd verhaal, en A. kan dus zomaar tussen het publiek zitten. Het leidt tot zoiets als eigentijds en ‘geobjectiveerd’ theater, authentiek en met verve gebracht toneel, dat laat zien dat in iedereen in principe een monstrueuze detective schuilt. Ik bespied, dus ik ben. De alledaagse werkelijkheid, hoe fictief en virtueel op het eerste oog soms ook, op het toneel gebracht. Binnenstebuitentheater – want het theater is bij uitstek het domein van de verbeelding. Paradoxaal ook, zoiets als de ‘onmogelijke’ meting dat een neutrino zich sneller dan licht verplaatst.

Volg van Firma MES is nog van di 27 september tot en met za 1 oktober te zien in Theater aan het Spui. Meer informatie op www.firmames.nl. Reserveren: (070) 346 52 72.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s