Een virtuele romance

Loes Haverkort en Waldemar Torenstra in Emmi@Leo

Kun je verliefd worden op iemand die je nog nooit gezien hebt? Ze zijn met elkaar in contact gekomen omdat zij haar abonnement op een maandblad wilde opzeggen, maar in het adres een tikfoutje maakt. Hij antwoordt haar, gewoon, door te schrijven dat het een tikfoutje betreft. Dat ‘verkeerde’ e-mailadres belandt min of meer ‘automatisch’ in haar digitale boekje met contactpersonen. En daardoor krijgt hij maanden later bijna even ‘automatisch’ haar nieuwjaarskaartje in zijn elektronische brievenbus. Het is het begin van een uitgebreide verkenning. Ze raken verslingerd aan elkaar, ze worden online drinkmaatjes en al snel daarop worden ze onstuitbaar ‘digitaal’ verliefd op elkaar. Maar dan? Hoe moet het dan verder? Emmi@Leo is een liefdesverhaal in de vorm van een lang volgehouden e-mailcorrespondentie, een eigentijdse variant op de briefroman, een gedachtewisseling die met veel humor en een fijnbesnaard inzicht in menselijke relaties onder de titel Goed tegen noordenwind is geschreven door de Oostenrijkse journalist Daniel Glattauer. Het gerenommeerde Duitse weekblad Der Spiegel noemde het ‘één van de meest opvallende en intelligente liefdesdialogen in de hedendaagse literatuur’. Het boek werd in het Duitse taalgebied een enorme bestseller en is inmiddels in 23 talen vertaald. Ook de toneelversies in Wenen, Berlijn en München werden een hit. In Nederland is de voorstelling inmiddels genomineerd voor de Toneelpublieksprijs 2012. Loes Haverkort (o.a. Máxima in Bernhard, schavuit van Oranje) en Waldemar Torenstra (o.a. Lijn 32) spelen de personages Emmi Rothner en Leo Leike, de twee personen om wie het boek en de toneelvoorstelling Emmi@Leo draait. Hun ge-e-mail loopt uit op een virtuele romance. “Het voelt een beetje als seks door een muurtje”, zegt Waldemar Torenstra. Hun eerste afspraak is als een herkenningsspelletje: zonder van elkaars uiterlijk op de hoogte te zijn of aan elkaar een kenmerk, signalement, of een sein in welke vorm dan ook af te geven, besluiten ze af te spreken in een drukbezocht café. Drukbezocht, dat is cruciaal, want zo kunnen ze ieder voor zich opgaan in een grote groep en dus volmaakt onherkenbaar voor de ander blijven. Maar willen ze elkaar uiteindelijk echt ontmoeten, zien, horen, ruiken – of juist in het geheel niets van dat alles? Is een romantische fantasie trouwens niet veel aantrekkelijker en bovendien veel veiliger dan de vaak ontluisterende werkelijkheid?

Ook daarna doen ze regelmatig pogingen om af te spreken of verzinnen ze spelconstructies om elkaar beter te leren kennen. Ze gaan daarin behoorlijk ver. Zo stuurt Emmi haar vriendin op Leo af. Als koppelpoging. Maar ook uit nieuwsgierigheid. Ondertussen zit Leo nog middenin de verwerking van een stukgelopen relatie en vraagt Emmi zich geregeld af wat een eventuele ontmoeting voor het gelukkige huwelijk van haar betekent. Maar zoals de hele geschiedenis uit een verkeerde boodschap is begonnen, komt er even plotseling een einde aan. Ze zijn dan niet meer voor elkaar bereikbaar. Fantasie en verbeelding spelen een grote rol. Torenstra: “Het is een vreemd stuk om te spelen omdat we allebei  op het toneel onze eigen ruimte hebben. Ik sta links op het toneel en Loes rechts. We kijken elkaar ook niet een keer aan. Je moet echt spelen op je oren.”

Emmi@Leo met Loes Haverkort en Waldemar Torenstra is op 31 januari en 1 februari te zien in de Koninklijke Schouwburg. Meer informatie: www.ks.nl en www.wallisfinkers.nl . Telefonisch reserveren: 0900-3456789.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s