Ontdekkingsmuziek op de piano

Toetsenist en popmusicus Robert Jan Stips goes solo

Hoewel het prepensioen dan wel links de hoek om op de loer mag liggen, zelfs inmiddels aardig in zijn schootsveld is gekomen, is Robert Jan Stips voorlopig nog veel te druk en geïnspireerd om daar gehoor aan te geven: de man die reliëf gaf aan veertig jaar vaderlandse popmuziekgeschiedenis klimt eerst solo het podium op in een aantal kleine vestzaktheaters en graast daarna de grotere landelijke theaterpodia af.

Supersister, Golden Earring, Stars & Stips, Sweet d’Buster, Transister en The Nits. Een indrukwekkende lijstje van Nederpopbands waarin Robert Jan Stips zijn sporen heeft nagelaten en waarvan hij in het geval van The Nits nog steeds deel uitmaakt. Hij speelde voor uitverkochte stadions en festivalterreinen waar je over de hoofden kon lopen, voor theaters die steeds een ‘volle bak’ te zien gaven. En dan nu solo in het piepkleine PePijn. Stips: “Ik voel me nog altijd erg thuis op een podium, waar dan ook. Optreden is mijn tweede natuur. Het leuke van deze solo-optredens is voor mij dat ik kan putten uit een repertoire van zo’n driehonderd songs en sommige daarvan beginnen al aardig te versloffen. Het is leuk ze uit het stof te halen en ze te verlevendigen door ze op piano te spelen voor een klein, maar supergeïnteresseerd publiek. Een beetje onvoorbereid moet het optreden ook zijn, als een work in progress, want dat verleent intimiteit aan de avonden”. Zo kunnen bezoekers vooraf een verzoeknummer indienen. “En doordat ik vertel over de songs en over mensen met wie ik samenwerkte, is het ijs snel gebroken. Ik ben daardoor niet te zeer gebonden aan het geijkte liedjespatroon van de kleinkunst. Verhalen zijn er trouwens in overvloed: naast de genoemde bands werkte hij samen met onder meer Bart Chabot en Freek de Jonge, was hij producer voor Gruppo Sportivo en Vitesse, en is hij ook actief als componist van ‘opdrachtmuziek’ voor tv-programma’s, commercials, en hoorspelen. “Die variatie houdt me op de been”. Alleen filmmuziek ontbreekt op zijn conduite staat. “Ik ben er benieuwd naar en het staat op mijn wensenlijstje, alleen al omdat het geheel anders is dan al het voorgaande”.

Terugblikkend op veertig jaar popmuziek verbaast hij zich over de geringe ontwikkeling. “Eigenlijk zijn alleen hiphop en elektronische dancemuziek nieuwe evoluties te noemen, hoewel er ook hierbij geen sprake is van echt nieuwe popmuziek. De formats, patronen zijn gelijk gebleven, terwijl de popmuziek in de jaren zestig zo vitaal was begonnen. Hoewel tegenwoordig moeiteloos standaard tweeduizend verschillende geluiden uit een keyboard kunnen worden getoverd, is vooral de ouderwetse piano een voortdurende en alomvattende bron van inspiratie. “Op een onbewoond eiland zou ik een piano meenemen. Ook omdat daar waarschijnlijk geen stroom voorradig is”, lacht Stips zijn tanden bloot.
Supersister is zijn meest geliefde band: “The first cut is the deepest. Supersister was echt ontdekkingsmuziek. Muziek hangt voor mij samen met gebeurtenissen, muziek is niet alleen maar muziek. Daarom vind ik het zo leuk in theaters op te treden die ik zelf uitkies en waarvoor ik trouwens alles zelf regel.” Opnieuw een mooie tegenstelling, want over een maand toert hij opnieuw met The Nits door de gekende poptempels van Nederland, ter promotie van de cd Malpensa, een toer waarin Stips en de bandleden van The Nits ook het Paard van Troje aandoen.

Robert Jan Stips in RJ Solo is op zondag 17 februari (16.30 uur) te zien in Theater Pepijn. Meer informatie op www.diligentia-pepijn.nl en www.stips.net.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s