‘Tieners zijn ongenadig onaantrekkelijk’

Première Leo & Lena bij NTjong

Ter gelegenheid van de opening van het Mauritshuis, medio juni, was ze voor even Vermeers wereldberoemde tronie Meisje met de Parel. Ze werd toen onder koninklijk toezicht ten tonele gevoerd als het meisje met blauwe tulband en een gele, omlaag vallende doek.

“De koning? Die heb ik toen helaas niet gesproken, hij had vast een drukke agenda”, zegt Anneke Sluiters. De jonge (24) actrice is vanaf zondag uitgerekend als koningskind te zien in Leo & Lena, de nieuwe productie van NTjong – al heet ze daarin dochter van De Hoogste Baas van het Grootse Bedrijf. “Blauw bloed?” Ze lacht. “Heb ik niet, zou ik niet willen ook, dat past mij echt niet.”

Leo & Lena
is een komisch verhaal met serieuze ondertoon voor 9-plussers over twee verwende, luidruchtige pubers die besluiten het andere eind van de wereld op te zoeken op het moment dat ze door de vader van Leo en de moeder van Lena uit tijdgebrek en om van hun zeurderige tienersgejank af te zijn, aan elkaar worden uitgehuwelijkt. “Gelukkig heb ik in het echte leven fijne ouders. Ik ben reuze blij met ze”, aldus de geboren Noord-Limburgse. Onafhankelijk van elkaar gooien ze de kont tegen de krib en zien met hongerige ogen uit naar extreme avonturen en, in het geval van Lena, vooral naar ‘echte’ liefde. ‘Ik wil een jongen die zich schor kan schreeuwen maar ook zacht kan fluisteren. Hij moet van honden houden, op paarden kunnen rijden en met katten kunnen praten. Hij moet een hamburger met slagroom lekker vinden (…) En hij moet gedichten schrijven die niet rijmen’, zo laat Anneke Lena hardop uitspreken. Maar hun eerste onderlinge ontmoeting zet alles op z’n kop.

Leo & Lena is oorspronkelijk een absurde komedie over prinsen en prinsessen. “Ouders behandelen hun kind vaak als prins of prinsesje. Zeker, ouders hebben verplichtingen, maar kinderen net zo goed. Tieners kunnen ongenadig onaantrekkelijk zijn. Ikzelf heb ook wel ooit met een luide knal de deur achter me dichtgegooid met de bedoeling nooit meer terug te keren. Bij de eerste de beste hoek verderop kwam ik al tot de slotsom dat dat nauwelijks of geen kans van slagen had”.

Roze
In de verte davert de toneeltekst van Georg Büchner nog wat na, maar voor het overige is toneelschrijver Jibbe Willems erin geslaagd een frisse bewerking van het stuk uit 1838 te maken. Büchners werk staat vol taalgrapjes, karikaturen en satirische toespelingen op het leven aan de hoven en hofjes van het indertijd verbrokkelde Duitsland. Willems heeft daar op voortgeborduurd, maar ook het een en ander toegevoegd. “Naast Leo’s hartsvriend Valerio is er nu ook een Valeria, en de rol van Rosetta is uitgediept tot ‘een groot hart met een klein meisje eromheen’. Het is een tekst geworden die je soms heel groot moet spelen en dan weer snel moet schakelen, zodat er een gelaagdheid ontstaat. Dat is verrukkelijk om te kunnen doen. Maar om zo te spelen, dat is ook de verdienste van regisseur Noël Fischer, die daar in haar opvatting van het stuk naadloos op aansluit. Ik mag me in ieder geval naar hartenlust uitleven.”

Knalrood sluik haar met een pony, enorme wimpers en de nagels in zuurstokroze gestoken. Vuurrode lippenstift. Ze hult zich in een kekke onesie. Sluiters ziet er in de huid van Lena een beetje uit als Lady Gaga die een ingrijpende verjongingskuur heeft ondergaan. Ook het decorbeeld, twee naast elkaar gelegen tienerkamers, sluit daarbij aan. Het decorbeeld, twee naast elkaar gelegen tienerkamers, sluit daarbij aan. “De jongenskamer knalblauw, de mijne is geheel roze”.

Anneke Sluiters speelde onder meer bij Golden Palace in Rampentraining voor Stewardessen, was gastacteur bij TG Nachtgasten en maakte de solovoorstelling Don’t get me wrong. En nog vorig jaar was ze te zien bij de jaarlijkse toneelschrijverfestival Vertigo van De Kosmonaut, waar ze de sterren van de hemel speelde. En we hebben nog wat te verwachten: “Ik heb net de draaidagen van de Nederlandse tv-serie Suspicious Minds gehad, ga straks in een lunchvoorstelling spelen en meteen daarna bij Abattoir Fermé”. De première van Leo & Lena nadert nu snel. “We kunnen nu steeds preciezer gaan spelen, het verfijnen. Dat is altijd spannend om te doen.”

NTjong: Leo& Lena (9+) van zaterdag 27 september tot en met zondag 5 oktober 2014 in Theater aan het Spui. Telefonisch reserveren: (070) 346 52 72. Meer informatie op ntjong.nl.

Advertenties

Drie vrouwen, drie geheimen

Agnes: krankzinnige of heilige?

Onbevlekt ontvangen. Eh, bestaat zoiets in natura? Ken zoiets? Een sterrencast met Willeke van Ammelrooy, Noortje Herlaar en Eva van de Wijdeven blaast de toneelklassieker Agnes van God, in Nederland voor het eerst op het toneel sinds 1982, nieuw leven in. Een geloofsbelijdenis.

Agnes van god vertelt het van katholicisme doordrongen verhaal van de jonge novice Agnes die binnen de muren van een klooster onder mysterieuze omstandigheden bevalt van een kind dat kort daarna dood wordt gevonden. Gewurgd door de navelstreng. Het lijkt erop dat de jonge non in het klooster zwanger is geraakt en vervolgens haar pasgeboren kind willens en wetens heeft gedood. Dokter Martha Livingston (Eva van de Wijdeven) wordt door de rechtbank aangewezen als psychiater. Ze start daarop een onderzoek, terwijl Zuster Agnes blijft bij haar bewering dat ze zich niet kan herinneren hoe de baby is verwekt. Bij een zoektocht naar de achtergrond ontdekt Livingston dat alle drie de vrouwen strijden voor hun eigen waarheid.

Bekend verhaal? Dat kan kloppen, want het toneelstuk werd in 1985 eerder succesvol verfilmd, met Jane Fonda als Agnes. De Amerikaanse dramafilm is gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk uit 1979 van de Amerikaanse auteur John Pielmeier.

“Het universum had geen God nodig om te ontstaan”, zei de Britse astrofysicus Stephen Hawking ooit. Agnes is in zekere zin de verpersoonlijking van de strijd tussen wetenschap en religie. Is zij een christelijk mystiek persoon? Een slachtoffer van een verkrachting? Is haar zwangerschap een mirakel? Krankzinnige of heilige? Een dialoog uit het toneelstuk: ‘Ik ben een ballon’, zegt Agnes. Moeder-overste ‘Wat maakt het nu uit of je dik bent of niet? Agnes: ‘Daarom.’ Moeder Overste: ‘Hier moet je voor niemand aantrekkelijk zijn.’ Agnes: ‘Jawel. Ik moet aantrekkelijk zijn voor God.’

Volgens Willeke van Ammelrooy spoort de voorstelling bezoekers aan om bij zichzelf ‘naar binnen te kijken’. “Ik ben ervan overtuigd dat iedereen die het gezien heeft er lang over zal napraten en nadenken. Zoals dat hoort, bij betekenisvol toneel”.

Van Ammelrooy heeft niet lang hoeven twijfelen toen ze werd gevraagd voor het toneelstuk. Na grote speelfilmsuccessen als Antonia en tv-rollen in onder meer Goede Tijden, Slechte Tijden is ze blij terug te kunnen keren naar haar oude liefde: het theater. Het is voor het eerst in jaren dat ze de warmte van het theater opzoekt. Ondanks haar gevorderde leeftijd vindt ze het geen probleem om wederom met een theatervoorstelling kriskras door het land te trekken. “Indertijd, toen ik van de toneelschool afkwam, had ik al een kindje. Dus had ik hele andere zorgen, dan moest je namelijk een oppas regelen en boodschappen doen voor een hele week. En nu heb ik alleen mijn man”, lacht de actrice. “Ik heb tegenwoordig een veel grotere vrijheid. En daarom vind ik het ook zo leuk om nu juist wel door heel Nederland te reizen”. Ze mag dan intussen 70 zijn, ze speelt nog vol energie. “Niet dat ik al te veel aan mijn leeftijd denk, maar toen ik moest aangeven of ik vier of vijf keer in de week wou optreden, koos ik wel voor vier keer”, zo laat Van Ammelrooy weten. “Ik denk dat veel mensen erg van Willeke houden en het is gewoon fantastisch om haar op het toneel te zien,” besluit Noortje Herlaar.

Agnes van God is op zondag 14 en maandag 15 september 2014 te zien in de Koninklijke Schouwburg. Meer informatie op ks,nl. Telefonisch kaarten reserveren op: 0900-3456789.

NTjong op volle toeren

Het tweede volwaardige seizoen is in aantocht. Nu alle neuzen de gelijke kant op staan wordt het tijd om te gaan scoren.

“Nu alles organisatorisch is ingelopen, iedereen is ingewerkt en op elkaar ingespeeld, kunnen we vaart gaan maken”, zegt een opgewekte en opgeruimd klinkende Noël Fischer. De artistiek leider van jeugdtheatergezelschap NTjong staat aan de vooravond van het tweede theaterseizoen. Het Nationale Toneel en het bijbehorende jeugdtheatergezelschap NTjong brengen rond maart 2015 met Polleke hun allereerste familievoorstelling voor de grote zaal uit, in de Koninklijke Schouwburg, net zoals het RO Theater dat eigenlijk al jarenlang in Rotterdam in de plaatselijke schouwburg doet. “Dat is indertijd een van de redenen geweest om het in Den Haag bestaande gezelschap voor jeugdtheater en dat voor het grotemensentheater bij elkaar te brengen in een enkel ensemble. Maar waar ze in Rotterdam met hun familievoorstellingen accenten leggen op komedie en gein met soms een vleugje camp, slaan wij juist een serieuzer pad in.”

Het pièce de resistence moet de productie Polleke worden, geregisseerd door Fischer zelf, naar de gelijknamige boeken van de gelauwerde kinderboekenschrijver Guus Kuijer, ook bekend van de Madelief-kinderboeken. Met Polleke schreef hij tussen 1999 en 2002 een moderne Nederlandse klassieker die werd bekroond met onder meer de Gouden Griffel en de Woutertje Pieterseprijs. Fischer: “Met Polleke creëerde Kuijer, die ook voor zijn overige werk trouwens grossiert in Griffels, een grappig en gevoelig oer-Hollands meisje dat meteen je hart steelt. Wij maken er een verhaal in gelaagdheden van, dat niet alleen gericht is de dramatische kant van het geheel, maar waarin gelukkig ook een hoop te lachen valt”. Fischer vat de voorstelling op de site samen met: ‘Grote mensen moeten maar op zichzelf passen’.

Polleke was allereerst hoofdfiguur van het kinderboekenweekgeschenk 2001, maar twee jaar daarna groeide ze uit tot een meid van vlees en bloed doordat Kuijer een vervolg schreef op de lotgevallen van het boekenfiguurtje. Kuijer situeert haar in een grote flat in de stad. Haar ouders zijn gescheiden. Haar moeder is een beetje raar, terwijl haar vader maar wat rondzwerft en overal geld leent. Polleke raakt verliefd op de Marokkaanse jongen Mimoen, maar zijn geloof en cultuur maken hun vriendschap bijna onmogelijk. Bij haar opa en oma op de boerderij vindt ze af en toe een plek om weer op adem te komen. Hoeveel er ook tegenzit, Polleke is geen opgever. Ze schrijft prachtige gedichten, want later, later wordt Polleke dichter.
De theaterversie belooft brutaal, sprankelend, humoristisch en ontwapenend toneel op te leveren voor jong en oud, met de watervlugge belofte Sallie Harmsen als Polleke en onder meer de bekende grotemensenacteurs Jaap Spijkers en Pieter van der Sman in hun eerste voorstelling voor een jong publiek. “Dat is het leuke van dit gezelschap, dat je uit zo’n enorm reservoir aan acteurs kunt putten”, zegt Fischer. Het is de bedoeling dat bij de voorstelling ook live muziek ten gehore zal worden gebracht.

Natuuriijk maakt NTjong dit seizoen nog tal van aanstekelijke jeugdtheatervoorstellingen. Leo en Lena bijvoorbeeld, ‘een puberkomedie’ volgens Fischer, naar Georg Büchner. “Een stuk voor en over ouders met kinderen, kinderen die dodelijk verliefd kunnen zijn, die grenzeloos lijken, die alles willen en alles menen te kunnen. Hoe ga je daar mee om? Het stuk gaat eind september in première. In januari volgt Othello.”Het was de wens van regisseur Hans van den Boom om een voorstelling voor en met jongeren te maken. Dat heeft hij niet eerder gedaan.”

Dan is er Don Quicot denkt na!, een voorstelling waarmee scholen in Den Haag worden bezocht. “We gaan met dit stuk een poging wagen om kinderen tools in handen te geven waarmee ze verder kunnen gaan kijken dan hun neus lang is, waarmee ze lichtjes aan het filosoferen kunnen slaan”, licht Fischer toe. Tegen de zomer brengt NTjong The summer of ’96 uit, gemaakt door Casper Vandeputte en Sadettin Kırmızıyüz. Het onderwerp van het stuk is het volgens de makers deficit van de culturele samenleving. Het is de bedoeling dat dit stuk vooral op zomerfestivals te zien is.

De aftrap van het seizoen wordt voor NTjong gevormd door een reprise van Zebra, Zebra, want de coproductie met BonteHond voor 5+ is genomineerd voor de prijs voor beste jeugdvoorstelling: de Gouden Krekel, en uitverkoren voor het Theaterfestival. Buitenkansje:
op 12 september te zien in Theater aan het Spui!

Meer informatie: ntjong.nl

Firma MES dankt ‘koopgoot’ af

Smartphone, tablet, zonnebril, sneakers… Wat kies je als je jezelf ertoe dwingt met hooguit acht spullen te omringen? Fa. MES gaat over dit zelfopgelegde vraagstuk een nieuwe voorstelling maken. Centraal staat de Haagse Barbara.

In het verleden maakte de groep furore met voorstellingen als Eb, Stel, Schreeuw, Volg en Roes. Het voorbije seizoen hebben we in Den Haag niet te veel gemerkt van het residentiële jongelingengezelschap dat zich alweer bijna een decennium geleden Firma MES doopte, hoewel het collectief met twee reprises op de proppen kwam (Stel en Schreeuw) en het nieuwe kleinschalige initiatief van True stories. Maar dat laatste is dan wel meteen een gouden greep gebleken. Waargebeurde verhalen verteld door de mensen die het zelf hebben meegemaakt, gebracht in café Supermarkt. Het zijn intieme verhalen van mensen die wat kwijt willen, die iets willen delen, die wat willen opbiechten of juist voorstellen. Soms grappig, dan weer mooi of ontroerend, maar met verhalen die altijd een bijzonder karakter dragen en daardoor een aparte sfeer oproepen. Ook leest er iemand voor uit zijn of haar puberdagboek. Op 28 september is er weer een editie, met dit keer als thema ‘op reis’. Aanmelden kan via info@firmames.nl.

Gelukkig komt het kwartet (Roos Eijmers, Lindertje Mans, Daan van Dijsseldonk, Thomas Schoots) binnenkort weer met een gloednieuw stuk op de proppen: Troep, een humoristisch en soms confronterend portret van twintigers die hun smartphone als de voornaamste levensgezel beschouwen. In Troep vertelt MES over de missie van Barbara en onderzoeken de groepsleden ieder de eigen relatie met spullen. “Stel je voor dat je nog maar acht spullen mag bezitten”, vat Lindertje Mans het stuk snedig samen. “Acht. Wat kies je dan? Voor die vraag staat ook de 41-jarige Barbara”.

Het theatercollectief kwam op het idee voor Troep toen ze Barbara ontmoetten in een kringloopwinkel, vertelt Lindertje Mans. “We volgen haar in Troep op haar missie om met hooguit acht spullen te leven, een levenswijze die ze gezien heeft bij monniken in Thailand. Alleen: Barbara woont gewoon in Den Haag, in een huis barstensvol spullen en met een man die niks van haar plannen moet hebben”. Voor MES leidt Troep behalve tot het nodige zelfonderzoek en -reflectie ook tot vragen die verder reiken dan het vraagstuk alleen. Zijn spullen bepalend voor wie je bent, zo vraagt de groep zich in gerede en groeiende twijfel af. Mans: “En welke spullen zijn dat dan?” De tekst voor de voorstelling komt tot stand aan de hand van interviews met Barbara. De nieuwe voorstelling gaat begin november in première in gaat daarna op tournee door het land. Fa. MES is op het Haags Uit Festival te zien met voorproefjes in Theater aan het Spui.

Marktplaatsmuziek
Een razend drukke zomer was het trouwens voor Lindertje Mans. “De voorstelling Marktplaatsmuziek die ik in februari met Joost Steltenpool heb gemaakt, was op De Parade in Den Haag in Amsterdam te zien, terwijl we in juli met MES in Rotterdam een locatievoorstelling maakten en speelden rond de wildwaterbaan van het in verval geraakte, ooit door Center Parcs gebouwde subtropische zwemparadijs Tropicana, genaamd Trippers, een roadmovie met veel bikini’s, pistolen en neon”, zo somt ze op. Veel tijd voor een pas op de plaats behalve een weekje vakantie zit er voor haar niet in, want bij MES is ze met haar drie theatervagebonden zojuist alweer begonnen aan het opstarten van de nieuwe productie. Bovendien is ze later in het seizoen te zien in een herneming van de prachtige solovoorstelling Masja die Maureen Versprille voor haar schreef.

Meer informatie: firmames.nl