‘Voor mij is Diligentia een pelgrimsoord’

Farbod Moghaddam met eerste avondvullende soloshow

De cabaretier met Iraanse wortels maakt met de première van ‘Vers van de pers’ zijn opwachting in Diligentia. Het onlangs verworven vaderschap staat in zijn programma centraal.

“Als cabaretier uit Den Haag is theater Diligentia voor mij als een pelgrimsoord”, zegt Farbod Moghaddam. “Ik hoorde altijd al mythische verhalen. In het verleden heb ik daar wel eens op het podium gestaan, maar nooit solo. Het is een uitdaging waar ik naar uitkijk. Ik heb een goed gevoel over de show en die is al zo goed als af, alleen nog enkele puntjes op de ‘i’.”

Op het moment dat we elkaar spreken is zijn pasgeboren zoontje Miran in handen van zijn vrouw, vertelt hij, en dus kan het op stapel staande gesprek van start. “Misschien hoor je hem nu en dan huilen,” excuseert de vader van drie maanden zich bij voorbaat.” Het vaderschap kan hij best aan, zegt hij, “al heb ik een lichtere taak te verrichten dan mijn vrouw. Want zij kan, beter dan ik, borstvoeding geven. Of ja, ik kan het ook wel natuurlijk, maar dat sorteert bar weinig effect.” Hij moet zich trouwens richten op de première van zijn avondvullende show ‘Vers van de pers’. En daarmee heeft zich eigenlijk nóg een boreling aangediend in huize Maghaddam, als was het een mini-geboortegolfje. “Klopt. Ik heb deze show deels tijdens de zwangerschapsperiode gemaakt.”

Farbod maakte naam als comedian, presentator, YouTuber en workshopdocent. Hij was de spil van ‘Frappant Comedy’, de reeks cabaretshows die hij nog altijd organiseert. Hij is speelt de rol van Appie in de veelbeken webserie ‘Marokkaan geeft rijles’. In februari vorig jaar won hij het Leids Cabaret Festival. ‘Farbod maakt harde grappen,’ schreef de jury in haar beoordelingsrapport, ‘hij is nietsontziend, maar zonder partij te kiezen. Turken, Marokkanen, witte Nederlanders en zijn eigen volk, Iraniërs, krijgen er van langs. En toch, hoe hard hij ook is, uit alles spreekt liefde.’

“Samen met het Rotterdamse Cameretten is het ‘Leids’ voor mij de heilige graal.” Dat begon toen hij bij zijn eerste stappen als comedian workshops kreeg van Samba Schutte, de winnaar van het Leids in 2006. “Toen heb ik me voorgenomen om net als hij ooit het ‘Leids’ te winnen.” Opeens stond hij dan in de halve finale en de finale. Die beleefde hij in een roes. “Nooit eerder had ik het spelen op die manier meegemaakt.”

Leiden is een springplank, legt hij uit. “In de finalistentournee die je door half Nederland voert, krijg je de aandacht gemakkelijk op je gevestigd, maar je moet die voet tussen de deur dan nog wel waarmaken en de voorzet in weten te koppen.” Veertig shows in welgeteld vijf maanden. “Dát was eigenlijk de echte prijs. Ik heb veel geleerd en de serie bood enige financiële stabiliteit. Voor mij is het dus een prijs op meerdere fronten.”

Na het winnen van het ‘Leids’ is Vadertje Tijd stiekem al anderhalf jaar voortgeschreden. De show die hij in de Sleutelstad eigenhandig en ronde na ronde verfijnde, heeft als grondverf gediend voor zijn eerste avondvullende solo. Op een gegeven moment had hij voor twee uur aan materiaal. Toen is hij gaan schrappen. Milieu? Terrorisme? Daar heeft hij geen tijd voor gevonden in ‘Vers van de pers’. “In deze voorstelling ga ik vooral in op de persoonlijke betekenis voor mij van de geboorte van mijn zoontje. Hij is half-Iraans maar ook half-Koerdisch, en in Nederland geboren. Eigenlijk is er vanaf de eerste seconde dat hij het licht zag meteen al een groot verschil tussen ons.”

Tegenwoordig is hij zich daarom uiterst bewust van elke stap die hij zet, doet, of laat. “Als vader moet ik gaan bepalen wat ik hem straks mee ga geven. Vanuit die persoonlijke blik kijk ik in de voorstelling naar de wereld om me heen, vanuit die ervaringen en kaders.”

Gaat hij van zijn zoontje straks een cabaretier maken? “Ik ga eerst eens kijken of we tegen die tijd nog wel bijen horen zoemen en hopen dat we te zijner tijd hem niet naar school hoeven te zwemmen. Het thema gaat me aan het hart, maar niet in deze show. Ik kan niet alles in één show proppen. Wel ga ik over Iran vertellen, maar meer als achtergrond bij mijn verhalen. Ik heb journalistiek gestudeerd en ben nu cabaretier, beroepen die in Iran met argusogen worden gevolgd omdat ze respectievelijk over waarheidsvinding gaan en vrijheid van meningsuiting. Ik leg me geen zelfcensuur op, maar als geboren Iraniër ben ik me zeer bewust van wat ik hardop zeg. De Lange arm van Teheran? Die is er zeker.”

Farbod Moghaddam, ‘Vers van de pers’, zaterdag 21 december, 20.15 uur, Theater Diligentia. Op woensdag 12 februari in het Rietveldtheater, Delft; en vrijdag 15 mei in Theater & Filmhuis Dakota. Meer informatie: www.diligentia-pepijn.nl

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s