Als het leven pijn blijft doen

Tg Echo / Veenfabriek brengen loutering met Club Catharsis

Leven in een maakbare wereld? Hoe dan? Toneelgroep Echo maakte er ‘cathartisch rampentheater’ over. Een gesprek met theatermakers Anna Schoen en Lotte Dunselman.

In Club Catharsis gaat een vrouw, ongemerkt tot wanhoop gedreven door de leegte die ze in haar bestaan voelt, op zoek naar erkenning en zingeving. Dat doet ze door terug te verlangen naar een trauma uit haar jeugd, nota bene een moment dat ze haar leven niet zeker was – en uitgerekend dát moment zette haar weer middenin het leven. Ze verlangt terug naar die periode omdat ze het gevoel heeft dat het leven zoals het nu voor haar gaat, aan haar voorbijtrekt. Ze belandt daarop in een mysterieuze club waar mensen intens leed omarmen in plaats van het te willen verdoven. Maar wat begint als spel loopt ten slotte gruwelijk uit de hand.

Het theaterduo Anna Schoen en Lotte Dunselman liet zich voor de voorstelling leiden door de gedachte dat u en ik pas lijnrecht in het aangezicht van de blote dood inzien wat er in het leven daadwerkelijk toe doet. Vanuit dat tamelijk onmogelijke gezichtspunt maakten Schoen en Dunselman een muziektheatervoorstelling over de vraag hoe het voelt om onderworpen te zijn aan iets groots en onherroepelijks. Iets dat, vinden zij, hoewel pretentieus, bagage geeft en de ondraaglijke lichtheid van het bestaan kan compenseren. Bepaald een ambitieus streven voor jonge theatermakers.

Samen vormen ze de artistieke leiding van Toneelgroep Echo. Hun muzikale, op het oog inktzwart gelakte komische thriller speelt zich merkwaardig genoeg af in een mysterieuze en dubieuze club, een lustoord waar nachtmerries werkelijkheid worden en de lucht in dikke plakken te van vervormde geluiden snijden is, als van vervreemdend klinkende muziek. Daar ontmoet de vrouw in al haar kwetsbaarheid gevoelens van harmonie. Het is voor haar een plek waar mensen leed omarmen en die niet, als in een roes, verdoven. Maar wat als spel begint loopt gierend uit de hand.

Anna: ‘Momenten van pijn geven focus, halen je weg van ruis in het leven. Je komt dan terecht in een overlevingsstand en denkt niet meer na over grotere levensvragen.

Lotte: ‘Ik herken het gevoel dat je juist op die momenten leeft, maar dat niet echt beseft. Je bent er wel, maar alles trekt er als in een waas aan je voorbij. Daarbij: je kunt pijn niet vastpakken en wegwerpen. Op de momenten dat ik iets verschrikkelijks meemaakte voelde ik duidelijk wat leven voor mij betekent en betekende, en wat er voor mij echt toe deed en doet. Die dag dat ik achterop de motor zat en ik wist dat Bert mijn man was, dat was een geluksgevoel waarin ik het leven duidelijk aanraakte. Maar heel vaak komen we niet voorbij dat gevoel en om het tot stand te brengen lukt zelden, alleen als we ons indenken dat er iets verschrikkelijks te gebeuren staat. Ik weet dat het leven bijzonder is. Maar ja… ik moet ook naar de Blokker.’

‘We willen niet uitdrukken: ‘Ga pijn opzoeken om te voelen dat je leeft’ noch ‘Besef dat je leeft’,’ zegt Lotte. ‘Wat wij willen bereiken is het bieden van enige troost. We hopen te kunnen laten zien dat ook wijzelf zoeken naar zingeving en essentie, naar echt leven. Dat gevoel en die ervaring willen we delen met elkaar en meer nog met ons publiek’.

Toneelgroep Echo: Club Catharsis, donderdag 16 januari 2020, 20:30 uur. Meer informatie: tgecho.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s